Ostatnio pisałem, że żadna zasada marketplace nie ma zastosowania do Twojego własnego sklepu: nie ma żadnej pośredniczącej platformy, więc sprzedaż jest Twoją dostawą. To, czy Niemcy nakładają na nią podatek, to osobna kwestia. Cztery zamówienia wysyłane z tego samego magazynu w ciągu jednego tygodnia mogą stanowić sprzedaż w Niemczech, sprzedaż w Austrii, sprzedaż bez podatku VAT oraz sprzedaż, o której Niemcy nigdy się nie dowiedzą. O tym decydują dane w pliku zamówienia: skąd wyszła paczka, dokąd została wysłana, czy nabywca jest przedsiębiorcą oraz kto zapłacił podatek VAT przy imporcie.
Weźmy jeden sklep. Marka ma siedzibę w Manchesterze, prowadzi sprzedaż we własnym sklepie na platformie Magento lub Adobe Commerce, a zapasy przechowuje w magazynie zewnętrznym w pobliżu Lipska. Nie ma tam biura w UE, nie ma personelu, są tylko palety. Poniższe cztery zamówienia obejmują większość tego, co firma wysyła do UE w ciągu tygodnia; eksport podlega odrębnym przepisom.
Z Lipska do Drezna: które pole, który miesiąc?
W Dreznie odbyło się zamówienie na lampę, a paczka opuszcza magazyn w Lipsku.
W momencie wysyłki towaru sprzedaż podlega opodatkowaniu w miejscu rozpoczęcia wysyłki (§ 3 ust. 6 zdanie 1 niemieckiej ustawy o podatku VAT, UStG). Wysyłka rozpoczęła się w Niemczech, więc jest to sprzedaż niemiecka według niemieckiej stawki: 19 procent w przypadku lampy, 7 procent, gdyby była to książka lub paczka kawy. Należy to uwzględnić w deklaracji zaliczkowej (Umsatzsteuer-Voranmeldung, czyli UStVA), składanej co miesiąc lub co kwartał zgodnie z wytycznymi urzędu skarbowego, po odliczeniu podatku VAT, w polu odpowiadającym zastosowanej stawce.
Podstawą opodatkowania jest kwota faktycznie zapłacona przez klienta, wraz z kosztami wysyłki, podzielona przez 1,19 lub 1,07 w przypadku części koszyka objętej stawką obniżoną.
Następnie miesiąc. Zgodnie z metodą standardową sprzedaż podlega opodatkowaniu w momencie jej realizacji: podatek powstaje z końcem okresu rozliczeniowego, w którym towary zostały przekazane przewoźnikowi (§ 16 ust. 1 zdanie 1, § 13 ust. 1 nr 1 lit. a UStG). Chyba że klient zapłacił z góry, co w przypadku płatności online ma miejsce niemal zawsze. W takim przypadku podatek powstaje w miesiącu, w którym wpłynęła płatność, niezależnie od stosowanej metody (zdanie 4 tego samego przepisu), a lampa opłacona 30 września i wysłana 2 października podlega opodatkowaniu we wrześniu.
Nie ma obowiązku wystawiania faktury dla tego konsumenta; obowiązek ten dotyczy nabywców prowadzących działalność gospodarczą oraz podmiotów prawnych nieprowadzących działalności gospodarczej, takich jak organy publiczne (§ 14 ust. 2 UStG). Należy jednak dokonać ewidencji tej transakcji, przypisując płatność i wysyłkę do odpowiedniego zamówienia.
Z Lipska do Salzburga: VAT jakiego kraju?
W mojej praktyce większość sklepów nalicza temu klientowi 19 procent. Prawidłowa stawka wynosi 20 procent i obowiązuje w Austrii.
Ty lub Twój przewoźnik przetransportowaliście lampę z jednego państwa członkowskiego do drugiego, a nabywca nie posiada numeru VAT: jest to konsument lub firma zbyt mała, by go potrzebować. Jest to wewnątrzwspólnotowa sprzedaż na odległość (innergemeinschaftlicher Fernverkauf), opodatkowana w miejscu, w którym towary znajdują się w momencie zakończenia transportu (§ 3c ust. 1 UStG). Próg 10 000 euro obowiązuje wyłącznie w przypadku sprzedawcy mającego siedzibę dokładnie w jednym państwie członkowskim (§ 3c ust. 4 UStG), a ta marka nie ma siedziby w żadnym z nich, więc Austria opodatkowuje pierwszą lampę.
Nie musisz w tym celu rejestrować się w Austrii. Możesz to zgłosić za pośrednictwem platformy „One Stop Shop” (§ 18j UStG) – w jednej deklaracji kwartalnej obejmującej wszystkie kraje UE, do których dokonałeś sprzedaży, pod warunkiem że zarejestrowałeś się przed rozpoczęciem kwartału lub najpóźniej do 10. dnia miesiąca następującego po pierwszej takiej sprzedaży (art. 57d rozporządzenia wykonawczego 282/2011). Jeśli nie spełnisz żadnego z tych warunków, Austria będzie wymagać własnej rejestracji. W przypadku sprzedawcy mającego siedzibę poza UE system „One Stop Shop” obowiązuje w kraju, z którego wysyłane są towary; jeśli wysyłasz z dwóch krajów, wybierasz jeden z nich na dany rok oraz dwa kolejne lata.
Podatek od sprzedaży w Salzburgu należy wykazać w deklaracji w ramach systemu „One Stop Shop”, nigdy w niemieckiej deklaracji. Jego kwota netto nadal pojawia się w niemieckiej deklaracji, w polu dotyczącym obrotu niepodlegającego opodatkowaniu w Niemczech (Kz 45, wiersz 51 formularza). Sprzedaż w Dreźnie należy wykazać w niemieckiej deklaracji jako obrót podlegający opodatkowaniu i nigdy w systemie „One Stop Shop”. Często spotykam sytuację odwrotną, w której niemiecka sprzedaż krajowa jest przenoszona do systemu „One Stop Shop”, ponieważ moduł podatkowy sklepu traktował „UE” jako jedną całość.
Z Lipska do Rotterdamu, do firmy: brak podatku VAT – na jakich warunkach?
Holenderski sprzedawca detaliczny zamawia czterdzieści lamp do swojego sklepu i podaje Ci swój numer identyfikacyjny VAT przy finalizacji zamówienia.
W tym przypadku faktura jest obowiązkowa – należy ją wystawić do 15. dnia następnego miesiąca, z podaniem Twojego numeru VAT oraz numeru VAT kontrahenta (§ 14a ust. 3 UStG) – i nie podlega opodatkowaniu. Sprzedaż ta stanowi dostawę wewnątrzwspólnotową (innergemeinschaftliche Lieferung), zwolnioną z niemieckiego podatku VAT (§ 4 nr 1 lit. b oraz § 6a UStG), i należy ją wykazać w niemieckiej deklaracji podatkowej w rubryce dotyczącej zwolnionych dostaw wewnątrzwspólnotowych, w okresie, w którym wystawiono fakturę (§ 18b UStG). Pojawia się ona po raz drugi w liście sprzedaży wewnątrzwspólnotowej (Zusammenfassende Meldung, czyli ZM) – oddzielnym zgłoszeniu informującym władze holenderskie o spodziewanym zakupie (§ 18a UStG), które należy złożyć do 25. dnia miesiąca następującego po upływie okresu: w przypadku kwartału do momentu, gdy wartość dostaw wewnątrzwspólnotowych przekroczy 50 000 euro w jednym kwartale, a następnie w ujęciu miesięcznym.
Same zwolnienie wiąże się z dwoma warunkami. Numer VAT nabywcy musi być ważny w dniu dostawy, a dostawa musi zostać prawidłowo zgłoszona w zbiorczym zgłoszeniu sprzedaży wewnątrzwspólnotowej (§ 6a ust. 1 zdanie 1 nr 4 oraz § 4 nr 1 lit. b UStG). Konieczne jest również potwierdzenie, że towary opuściły terytorium Niemiec: potwierdzenie odbioru od nabywcy (Gelangensbestätigung; podpis nie jest wymagany, jeśli potwierdzenie pochodzi w formie elektronicznej z systemów nabywcy) lub dokumenty przewoźnika (§ 17a i § 17b UStDV), a także dane nabywcy, opis towarów, data i miejsce przeznaczenia w księgach rachunkowych sprzedawcy (§ 17d UStDV).
Sprzedawca detaliczny z Monachium zapłaciłby 19 procent, tak jak każdy inny: mechanizm odwrotnego obciążenia w transakcjach B2B obejmuje usługi, towary zainstalowane oraz krótką listę, np. złom (§ 13b ust. 2 UStG), ale nie obejmuje żarówek.
Z Manchesteru do Hamburga, bezpośrednio: czy Niemcy w ogóle to dostrzegają?
Obecnie sklep w Lipsku nie ma danego towaru na stanie i wysyła lampę do klienta w Hamburgu bezpośrednio z Wielkiej Brytanii.
Transport rozpoczyna się poza UE, więc sprzedaż ma miejsce poza terytorium Niemiec (§ 3 ust. 6 zdanie 1 UStG), a Niemcy nie nakładają na nią żadnego podatku. Podatek VAT od importu jest należny na granicy, a w przypadku przesyłki bez opłaconego cła przewoźnik pobiera go od klienta.
Sytuacja zmienia się, jeśli wysłałeś przesyłkę na zasadzie „dostarczonej z opłaconym cłem”. Jeśli podatek VAT od importu jest należny od Ciebie lub od osoby działającej w Twoim imieniu (§ 3 ust. 8 UStG) – co w przypadku sprzedawcy z Wielkiej Brytanii oznacza, że Twój przewoźnik rozlicza go jako Twój pośredni przedstawiciel – miejsce dostawy przenosi się do Niemiec. Teraz jest to sprzedaż niemiecka opodatkowana stawką 19 procent, którą należy wykazać w deklaracji podatkowej. Podatek VAT od importu jest zwracany jako podatek naliczony w miesiącu, w którym organy celne przyjęły zgłoszenie, pod warunkiem że w dokumentacji figurujesz jako importer. Nie decyduje o tym warunek dostawy; decydujące znaczenie ma to, kto jest zobowiązany do zapłaty podatku VAT od importu zgodnie z prawem celnym (UStAE 3.13). Jeśli przewoźnik odprawił przesyłkę we własnym imieniu i na własny rachunek, a Tobie jedynie wystawił fakturę z podatkiem, to to przewoźnik jest zobowiązany do zapłaty podatku, a nie Ty, i nie możesz go odliczyć. Uzgodnij sposób postępowania celnego z przewoźnikiem przed wysłaniem pierwszej paczki.
W przypadku przesyłek o wartości 150 euro lub mniejszej istnieje trzecia opcja – Import One Stop Shop – z której sprzedawca spoza UE może skorzystać wyłącznie za pośrednictwem podmiotu z siedzibą w UE, który wraz z nim ponosi odpowiedzialność za podatek. To temat na osobny artykuł.
Dwa przypadki, w których sprzedaż konsumentowi nie jest twoją
Realizacja transakcji przez „merchant-of-record”. Załóżmy, że marka z Manchesteru wprowadza usługę realizacji transakcji transgranicznych. Niektóre z nich nie przetwarzają twojej sprzedaży. Kupują od ciebie lampę i odsprzedają ją, a umowa z konsumentem jest zawarta z nimi. W takim przypadku to oni są zobowiązani do zgłoszenia sprzedaży konsumentowi. Ty nadal realizujesz sprzedaż – lampę do tej firmy. To, gdzie ta sprzedaż podlega opodatkowaniu, zależy od tego, kto wysyła towary: jeśli to Ty je wysyłasz, transport stanowi część Twojej dostawy i ma miejsce w Lipsku (§ 3 ust. 6a zdanie 2 oraz ust. 6 UStG), więc stawka wynosi 19 procent w przypadku adresu w Niemczech, a w przypadku wysyłki za granicę obowiązuje zwolnienie na warunkach rotterdamskich. Jeśli usługa płatności sama organizuje transport, transport ten może stanowić część jej dostawy, a odpowiedź zależy od treści umowy. Zapoznaj się z warunkami: czy firma sprzedaje towary konsumentowi we własnym imieniu, niezależnie od tego, czy kupuje je od Ciebie, czy przyjmuje je na komis (§ 3 ust. 3 UStG)? Jeśli tak, Twoim klientem jest ta firma.
Zamówienie z marketplace, które wysyłasz samodzielnie. Lampa zamówiona przez konsumenta na Amazonie lub w Kauflandzie i wysłana przez Ciebie z Lipska stanowi sprzedaż dokonaną przez platformę. W przypadku sprzedawcy mającego siedzibę poza UE platforma jest uznawana za dostawcę – jest to termin prawny oznaczający traktowanie jej jako sprzedawcy (§ 3 ust. 3a zdanie 1 UStG). Zgłaszasz dostawę lampy na rzecz platformy, zwolnioną na mocy § 4 nr 4c UStG, w polu 43 niemieckiej deklaracji podatkowej (Kz 43), obejmującym dostawy zwolnione z możliwości odzyskania podatku naliczonego. Zamówienia z marketplace pochodzące od nabywców biznesowych nie podlegają tej zasadzie i w całości pozostają Twoim obciążeniem. Lampa zamówiona w Twoim własnym sklepie i wysłana przez Multi-Channel Fulfilment Amazona z niemieckiego magazynu podlega opodatkowaniu stawką 19 procent, podobnie jak zamówienie z Drezna, ponieważ nabywca nie dotarł do Ciebie za pośrednictwem interfejsu platformy (art. 5b rozporządzenia wykonawczego 282/2011). W przypadku wysyłki z magazynu w Polsce lub Czechach jest to natomiast sprzedaż na odległość do Niemiec.
Gdzie trafia każde zamówienie
Sześć zamówień, jeden magazyn, jedna firma:
- Drezno, konsument: deklaracja niemiecka – 19% lub 7% – w miesiącu, w którym klient dokonał płatności, lub w miesiącu wysyłki, jeśli nastąpiło to wcześniej.
- Salzburg, konsument: podatek w deklaracji „One Stop Shop” według stawki austriackiej, kwota netto w polu niemieckiej deklaracji dotyczącym obrotu niepodlegającego opodatkowaniu w Niemczech.
- Rotterdam, firma: deklaracja niemiecka jako dostawa wewnątrzwspólnotowa zwolniona z podatku w miesiącu wystawienia faktury, wraz z listą sprzedaży WE.
- Hamburg, bezpośrednio z Wielkiej Brytanii: w Niemczech nic, jeśli klient zapłacił podatek VAT przy imporcie; sprzedaż niemiecka według stawki 19 procent, jeśli to sprzedawca uiścił ten podatek.
- Zamówienie w modelu „merchant-of-record”: sprzedaż konsumentowi należy do platformy. Sprzedaż sprzedawcy na rzecz konsumenta ma charakter niemiecki, o ile wysyłka odbywa się z Lipska na adres w Niemczech; jeśli to konsument organizuje transport, należy sprawdzić umowę.
- Zamówienie konsumenta z marketplace, wysyłane przez sprzedawcę: dostawa zwolniona z podatku na rzecz platformy w niemieckiej deklaracji podatkowej. Sprzedaż konsumentowi należy do platformy.
Co warto sprawdzić w tym tygodniu
- Ręcznie posortuj zamówienia z jednego miesiąca do sześciu powyższych wierszy według wcześniejszej z dat: płatności lub wysyłki; zamówienia biznesowe – według daty faktury. Każde zamówienie, które w własnym zeznaniu podatkowym sklep umieścił w innym wierszu, zostało błędnie zaklasyfikowane.
- Sprawdź, jaką stawkę kasową podała konsumentom z Austrii, Francji i Holandii. Jeśli we wszystkich trzech przypadkach podano 19 procent, sklep traktuje całą UE tak samo jak Niemcy.
- Sprawdź, czy kasa weryfikuje numery VAT w systemie VIES, unijnej usłudze weryfikacyjnej. Numer, który nigdy nie został sprawdzony, skutkuje zwolnieniem z podatku, którego nie możesz udowodnić, lub obciążeniem konsumenta podatkiem VAT przeznaczonym dla przedsiębiorstw.
- Zapoznaj się z warunkami wysyłki w przypadku zamówień bezpośrednio z zagranicy. Warunek DDP, w którym to Ty płacisz podatek VAT od importu, jest jedynie intencją. Decydujące znaczenie ma to, kogo urząd celny zarejestrował jako dłużnika: Ciebie, za pośrednictwem przewoźnika – wówczas sprzedaż ma charakter niemiecki; lub klienta – wówczas nie ma takiego charakteru.
- Wyszukaj w warunkach dostawcy systemu płatności hasło „merchant of record” i sprawdź, kto organizuje transport. Jeśli je znajdziesz, nie musisz zgłaszać sprzedaży konsumenckiej. Zgłaszasz natomiast sprzedaż biznesową na rzecz tej firmy, opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia transportu, jeśli to Ty jesteś nadawcą.
Większość systemów rozliczania podatków w sklepach internetowych została skonfigurowana jednorazowo, w momencie uruchomienia, pod kątem kraju pochodzenia założyciela. Następnie firma dodawała magazyn, kolejny kraj, klienta hurtowego i wtyczkę do kasy, a nikt nie wracał do tej kwestii. W przypadkach, z którymi się spotykam, problem ujawnia się mniej więcej rok później w postaci pisma z pytaniem, dlaczego dane dotyczące zwrotów z Niemiec, zwrotów w ramach One Stop Shop oraz własnej księgowości sklepu przedstawiają trzy różne wersje wydarzeń.
Dodatkowa wskazówka od zespołu M2E multichannel: Ułatw zarządzanie zamówieniami wielokanałowymi
Jak pokazuje ten przewodnik, pochodzenie zamówienia może mieć znaczenie. Sprzedaż realizowana za pośrednictwem własnego sklepu i zamówienie konsumenckie złożone na marketplace mogą wymagać odmiennego traktowania.
M2E Pro pomaga sprzedawcom korzystającym z platform Adobe Commerce i Magento w zarządzaniu operacyjną stroną sprzedaży na marketplace’ach. Możesz podłączyć kanały takie jak Amazon, eBay i Walmart, zsynchronizować dane dotyczące produktów i stanów magazynowych oraz zarządzać zamówieniami z marketplace’ów za pośrednictwem środowiska Magento.
Dzięki zmniejszeniu liczby rozbieżnych procesów łatwiej jest utrzymać porządek w danych dotyczących sprzedaży wielokanałowej oraz przyporządkować zamówienia do właściwego kanału.
